Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Το λεξικό του σπιτιού (Μέρος 4ο)

Παπιέ μασέ
Και φτάσαμε αισίως στο τέταρτο και τελευταίο μέρος του λεξικού μας.
Ελπίζουμε να βρήκατε ενδιαφέροντες τις περιγραφές που παραθέσαμε.
Μπορείτε και εσείς να αφήσετε σχόλια με την άποψη σας ή αν θέλετε να προσθέτετε κάτι άλλο στη λίστα του λεξικού που τυχόν δεν υπάρχει.

Καλή ανάγνωση!

ΠΑΠΙΕ ΜΑΣΕ = · Είναι η τεχνική κατασκευής αντικειμένων με την επίστρωση βρεγμένων στρώσεων χαρτιού πάνω σε ένα καλούπι. Όταν το αντικείμενο στεγνώσει, μπορεί να ψηθεί σε ειδικό φούρνο και στη συνέχεια χρωματίζεται και ζωγραφίζεται.‘Papier mache’ στα γαλλικά σημαίνει ‘μασημένο χαρτί’, γιατί μπορεί κάποιος να αυτοσχεδιάσει φτιάχνοντας με αυτόν τον τρόπο χαρτοπολτό. · Στα τέλη του 18ου αι. ο ’γγλος βιοτέχνης Henry Clay ίδρυσε ένα εργαστήριο parier mache, που το 19ο αι. εξελίχθηκε σε ένα σημαντικό εργοστάσιο παραγώγής μικρών διακοσμητικών και χρηστικών αντικειμένων (δοχεία,κασετίνες κ.τ.λ).
Το 1880 κατασκευάστηκε στην Αυστραλία ένα ολόκληρο χωριό απο papier mache, το οποίο δυστυχώς...κατέρρευσε έπειτα απο την πρώτη βροχή! · Σήμερα, μετά την παρακμή του αγγλικού εργοστασίου το 1890, η τεχνική του papier mache περιορίστηκε στην παραγωγή χειροποίητων αντικειμένων, διακοσμητικών και παιχνιδιών μεμονωνένων δημιουργών.Ωστόσο, τα αυθεντικά έργα του 19ου αι.,εξακολουθούν να είναι δημοφιλή και όχι ιδιαίτερα δυσεύρετα ή δαπανηρά.

ΠΑΡΑΒΑΝ = · Είναι το σύνθετο,αρθρωτό πανό,το οποίο αποτελείται απο δυο ή περισσότερα φύλλα και αρχικά χρησίμευε, όπως υποδηλώνει η γαλλική ονομασία του, για να προστατεύει απο τα ρευματα του αέρα.Ο σκελετος του κατασκευάζεται,συνήθως,απο ξύλο το οποίο επενδύεται με ύφασμα ενώ υπάρχουν παραβάν και απο λάκα,ψάθα,πάπυρο,μέταλλο κ.α. · Χρησιμοποιήθηκαν αρχικά στην Κίνα, απ’όπου διαδόθηκαν σε όλη την ’πω Ανατολή.Από τον 8Ο αι. δημιουργήθηκαν τα πρώτα γιαπωνέζικα παραβάν,ξεκινώντας μια παράδοση που φθάνει στο απόγειό της τον 16ο αι.Στη συνέχεια το 1625, κάνουν την εμφάνισή τους στη Γαλλία,αρχικά σαν διαχωριστικά,για τη δημιουργία κάποιου μικρότερου,προσωπικού χώρου,στα μεγάλα σαλόνια των παλατιών. · Στις σύγχρονες κατοικίες, με τους ενοποιημένους χώρους, χρησιμοποιούνται για να απομωνόνονται οπτικά κάποια σημεία εργασίας ή προσωπικής χρήσης. Κυρίως, όμως, χρησιμοποιούνται για καθαρά διακοσμητικούς λόγους, σε υπνοδωμάτια και χώρους υποδοχής, συχνά σε συνδυασμό με κρυφό φωτισμό.

ΠΛΑΦΟΝΙΕΡΑ = · Ονομάζεται το φωτιστικό που είναι αναρτημένο απο την οροφή, σε επαφή με αυτήν, χωρίς μεγάλη κρέμαση. Η ονομασία του προέρχεται απο τη γαλλική λέξη plafond=ταβάνι. · Εμφανίστηκαν με τη διάδοση της χρήσης του ηλεκτρικού λαμπτήρα στις αρχές του αιώνα μας.Η πιο διαδεδομένη μορφή τους ήταν μια μπάλα απο θαμπό γυαλί.Ωστόσο, πραγματικά έργα τέχνης είναι οι πλαφονιέρες απο χρωματιστό ή ανάγλυφο γυαλί, των μεγάλων εργαστηρίων ( Gali, Daum κτλ). · Σήμερα, κυκλοφορούν στην αγορά, εκτός απο τις κλασικές, διάφορες πλαφονιέρες, με λάμπες φθορισμού, κυρίως για επαγγελματικούς χώρους.Αυτές έχουν, συνήθως, έχουν τετράγωνο ή παραλληλόγραμο σχήμα, με ή χωρίς προστατευτικό κάλυμμα.Στις σύγχρονες κατοικίες, οι πλαφονιέρες χρησιμοποιούνται, κυρίως, σε χώρους με χαμηλή οροφή ( π.χ.κάτω απο πατάρια, σε χολ, σε λουτρά κτλ.)Η παρουσία τους, όμως, έχει περιοριστεί αισθητά, με τη διάδοση των φωτιστικών σποτ.

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ KUBUS = · Ο Αυστριακός Josef Hoffmann (1870-1956) είναι ο αρχιτέκτονας μερικών απο τα πιο σημαντικά κτίσματα του αιώνα μας στην Ευρώπη, όπως το περίφημο Palais Stoclet στις Βρυξέλλες.Σχεδιάζοντας και το εσωτερικό των κτισμάτων αυτών, δημιούργησε μια σειρά απο έπιπλα που αποτέλεσαν σταθμό στην εξέλιξη του σύγχρονου design.Σχεδίασε ακόμα φωτιστικά, οικιακά σκεύη και γυαλικά, κοσμήματα, δαντέλες και δερμάτινα είδη. · Η πολυθρόνα Kubus, που σχεδιάστηκε το 1910 για μια διεθνή έκθεση στην Αργεντινή, είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της περίφημης σειράς ‘’Τετράγωνα-Hoffmann’, όπου ο γυμνός κύβος λειτουργεί σαν βασικό μέσο έκφρασης. Αποτελείται απο ξύλινο σκελετό, επενδυμένο με δέρμα καπιτονέ που σχηματίζει τετράγωνα.Ακολούθησαν διθέσιος και τριθέσιος καναπές στην ίδια ακριβώς γραμμή. · Αρχικά η αυστριακή εταιρεία Wittmann, με την οποία συνεργαζόταν ο Hoffmann, παρήγαγε λίγα κομμάτια της Kubus μόνο για την έκθεση. Πρόσφατα η ίδια εταιρεία ξανάρχισε τη παραγωγή της πολυθρόνας και των καναπέδων σε μια νέα ποικιλία έντονων χρωμάτων, κίτρινο, μπλέ μεταλλικό, ρόζ και μόβ!

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ LOUNGE CHAIR = · Η πολυθρόνα που δημιούργησαν το 1956 ο Charles και Ray Eames, θεωρείται ένα απο τα σημαντικότερα κομμάτια του σύγχρονου design, επιβλητικό, σύνθετο αλλά και προσεγμένο στις λεπτομέρειες, σαν να είναι χειροποίητο.Έχει βάση απο αλουμίνιο,σκελετό απο κουρμπαρισμένο ξύλο και δερμάτινη επένδυση. Συμπληρώνεται απο ένα σκαμνί ( υποπόδιο ), φτιαγμένο απο τα ίδια υλικά, που προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη άνεση. · Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Charles Eames (1907-1978) υπήρξε μια απο τις πιο πολυσύνθετες και δημιουργικές προσωπικότητες της εποχής μας.Σχεδίασε κτίρια, οργάνωσε μεγάλες, ιστορικές εκθέσεις, γύρισε ταινίες μικρού μήκους, έκανε τα σκηνικά σε ταινίες και σχεδίασε παιχνίδια.Μαζί με τη γυναίκα του Ray, δημιούργησαν μερικά απο τα σημαντικότερα σύγχρονα έπιπλα. · Σήμερα, η Ray Eames, συνεχίζει να διευθύνει το εργαστήριο σχεδιασμού που δημιούργησαν μαζί με τον άντρα της στην Καλιφόρνια.Η πολυθρόνα ‘Lounge Chair’ εξακολουθεί να παράγεται, κατόπιν παραγγελίας, απο την αμερικάνικη εταιρεία ‘Herman Miller’, με την οποία είχε πάντα στενή συνεργασία το ζεύγος Eames, αλλά και απο τα άλλα εργοστάσια της Γερμανίας και της Ιταλίας.

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ RED AND BLUE = · Ο Ολλανδός αρχιτέκτονας Gerrit Thomas Rietveld (1888-1964), γιος μαραγκού, άρχισε πολύ νέος να κατασκευάζει έπιπλα στο εργαστήριο του πατέρα του, παρακολουθώντας συγχρόνως μαθήματα αρχιτεκτονικής σε νυχτερινή σχολή.Συμμετέχοντας στην ομάδα διανοουμένων ‘’De Stijl’, που άνοιξε το δρόμο στο μοντερνισμό, πραγματοποίησε τις μελέτες σημαντικών κτισμάτων, αλλά και το σχεδιασμό επίπλων, κερδίζοντας παγκόσμια αναγνώριση. · Ο Rietveld το 1918, σχεδίασε την πολυθρόνα ‘Red and Blue’ (Κόκκινο και Μπλέ), με σκοπό να αποδείξει οτι είναι δυνατό να κατασκευαστεί κάτι όμορφο που χαρακτηρίζει το χώρο, χρησιμοποιώντας μόνο ευθύγραμμα, τυποποιημένα κομμάτια.Εχει σκελετό απο ξύλινες τραβέρσες, βαμμένες με μαύρη ανιλίνη και κίτρινα σόκορα, κόκκινη πλάτη και μπλε κάθισμα. Η αυστηρή γεωμετρία και η χρήση των τριών βασικών χρωμάτων, παραπέμπει στους πίνακες του Mondrian και στις αρχές του κυβισμού. · Η καρέκλα ‘ Red Blue’ είναι πολύ αναπαυτική, παρόλο που δεν ήταν αυτός ο πρωταρχικός σκοπός του σχεδιαστή της. Εξακολουθεί να παράγεται κατόπιν παραγγελίας απο την εταιρεία Cassina του Μιλάνου.

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ SACCO = · Σύμφωνα με τους σχεδιαστές Gatti, Paolini και Teodoro, ο περίφημος ΄σάκος’ είναι μια ‘μη πολυθρόνα’.Έχει περίβλημα απο καραβόπανο, δερματίνη ή δέρμα σε διάφορους χρωματισμούς και γέμιση με μπαλάκια απο πολυουρεθάνη.Είναι ελαφρύς, μεταφέρεται εύκολα μέσα στο σπίτι, αλλά και στην ύπαιθρο και αλλάζει σχήμα. · Οι Ιταλοί σχεδιαστές Piero Gatti, Cesare Paolini και Franco Teodoro παρουσίασαν το σάκο το 1968, στην Έκθεση Επίπλου του Παρισιού, προκαλώντας το θαυμασμό αλλά και τη θυμηδία του κοινού. Kι αυτό γιατί είχαν προηγηθεί κάποιες αποτυχημένες απόπειρες κατασκευής του, κατά τις οποίες οι ραφές του περιβλήματος άνοιγαν και τα μπαλάκια σκόρπιζαν στο πάτωμα. Με τη βοήθεια του εμπνευσμένου κατασκευαστή Zanotta, όμως, στάθηκε δυνατή η υλοποίηση της έμπνευσης των τριών designers, που έκτοτε προχώρησαν στο σχεδιασμό πλήθους αντικειμένων καθημερινής χρήσης, αλλά χωρίς την τεράστια επιτυχία του σάκου. · Ο ‘σάκος’ κέρδισε πολλές διακρίσεις σε διεθνείς εκθέσεις και σήμερα βρίσκεται στο Victoria and Albert Museum του Λονδίνου και στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης. Εξακολουθεί να παράγεται απο τον οίκο Zanotta, Nuova Milanese, ενώ κυκλοφορούν στο εμπόριο και αρκετές, ευτελείς παραλλαγές του.

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ ΤΟΥ ALVAR AALTO = · Ο μεγάλος Φιλανδός αρχιτέκτονας Alvar Aalto( 1898-1976), πιστεύντας ακράδαντα στη δύναμη των προσωπικών δεσμών με το περιβάλλον, δημιούργησε μερικά απο τα σημαντικότερα κτίσματα του αιώνα μας σε ολόκληρο το κόσμο, αλλά κυρίως στην πατρίδα του τη Φιλανδία.Τα έπιπλα που σχεδίασε ειδικά για κάθε κτίριο που κατασκεύαζε, γνώρισαν μεγάλη επιτυχία και το 1935 ίδρυσε την εταιρία Atek που μέχρι και σήμερα παράγει τα έπιπλά του, τα οποία θεωρούνται πλέον κλασικά. · Οι Chaises-longues της φωτογραφίας ανήκουν σε μια σειρά απο πολυθρόνες που σχεδίασε ο Alvar Aalto, απο το 1935 ως το 1939. Ο σκελετός είναι απο κουρμπαρισμένο ξύλο, ενώ το κάθισμα σχηματίζεται με τη πλέξη δερμάτινων ή ψάθινων λωρίδων. · Στη δεκαετία του ’50, με την εξάπλωση του ΄σκανδιναβικού κύματος’ (γνωστό στην Ελλάδα σαν Σουηδικό), τα έπιπλα του Aalto έγιναν γνωστά σε όλο τον κόσμο.Σήμερα, όμως, παρόλο που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην Φιλανδία, στην Ευρωπαϊκή αγορά διατίθενται μόνο ελάχιστα κομμάτια, καθώς θεωρούνται πολύ απλουστευμένα και πολύ ακριβά.

ΠΟΛΥΘΡΟΝΑ ΤΟΥ LE CORBUSIER = · Ο Charles-Edouard Jeanneret, ένας απο τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του αιώνα μας ( 1887-1965), έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο Le Corbusier, δημιουργώντας μερικά απο τα πιο αξιόλογα κτίσματα του κόσμου και εισάγοντας στη σύγχρονη αρχιτεκτονική νέα στοιχεία, όπως οι pilotis. Σε συνεργασία με την αρχιτέκτονα Charlotte Perriand, σχεδίασε έπιπλα που αντιγράφονται μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας νέα, επαναστατικά υλικά. · Η πολυθρόνα που σχεδίασε ο Le Corbusier το 1928, ονομάζεται Grand Confort ( =μεγάλη άνεση). Έχει σκελετό απο χαλύβδινη σωλήνα, χρωμιωμένη ή βαμμένη και πέντε ανεξάρτητα μαξιλάρια, επενδυμένα με δέρμα ή ύφασμα. Η χρήση χρωμιωμένης σωλήνας είναι ένας απο τους νεωτερισμούς που εισήγαγε ο Le Corbusier στο σύγχρονο design που, παρόλες τις τεχνικές δυσκολίες στη συγκόλληση των επιμέρους στοιχείων, επικράτησε μέχρι σήμερα. · Σήμερα η πολυθρόνα Grand Confort παράγεται απο την ιταλική εταιρία Cassina, σε πιο φαρδιά και χαμηλή γραμμή απο την αρχική του 1928. κυρίως σε μαύρο και λευκό δέρμα.

ΠΟΥΦ = · Πούφ ονομάζεται το χαμηλό κάθισμα,όμοιο με σκαμνί,που είναι ολόκληρο επενδυμένο με ύφασμα ή δέρμα,συχνά καπιτονέ.Η λέξη είναι ηχοποιημένη και υποδηλώνει τη μαλακιά σύσταση του καθίσματος,που συχνά μοιάζει με ογκώδες μαξιλάρι. · Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μετά τα μέσα του 19ου αι. και αρχικά έμοιαζαν με χοντρό ταμπουρέ,όπου ένα περιμετρικό βολάν ή κρόσια έκρυβαν τα πόδια.Στα δυτικά σαλόνια εμφανίστηκαν τα δερμάτινα,κυλινδρικά ή πολυγωνικά πουφ,μεσοανατολικής προέλευσης. · Σε νεανικά δωμάτια και μοντέρνα καθιστικά, πολλές φορές συναντάμε μεγάλες μαξιλάρες δαπέδου και πούφ απο ύφασμα ή δερματίνη, που είναι ελαφριά και μαλακά, με μεταβλητό σχήμα. μαζί με μεγάλες μαξιλάρες δαπέδου.Πιο δυσεύρετα,όμως,είναι τα αυθεντικά καπιτονέ πουφ του 19ου αι.

ΣΕΖΛΟΝΓΚ = · Είναι μια καρέκλα μεγάλου μήκους η οποία εμφανίζεται σε διάφορους τύπους. · Με τον όρο σεζλόνγκ πρωτονομάστηκε στα τέλη του 17ου αι., στη Γαλλία, ο καναπές που είχε πλάτη μόνο στη μια στενή πλευρά του, ώστε να κάθεται κανείς κατά μήκος του, με τα πόδια απλωμένα σε αυτόν. Τον 18ο αι., όμως, δημιουργήθηκαν chaises longues που αποτελούνταν απο δυό ή τρία κομμάτια,τα οποία συνενώνονταν.Στα τέλη του 19ου αι. έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες σεζλόνγκ κήπου απο καλάμι, με κινητή πλάτη. · Σήμερα,συχνά συγχέουμε μια κλασική chaise longue με το ανάκλιντρο,παρόλο που αυτό έχει κεκλιμένη την πλάτη,ώστε να μπορεί κανείς να ξαπλώνει και όχι να μένει καθιστός. Στη σύγρονη επίπλωση δε, υπάρχουν chaise longues εσωτερικού χώρου, κυρίως ως παραλλαγές των έργων μεγάλων σχεδιαστών των αρχών του αιώνα ( Alvar Aalto, Le Corbusier κ.α). Όμως, όταν χρησιμοποιούμε τον όρο αυτό, συνήθως αναφερόμαστε σε πτυσσόμενα έπιπλα κήπου,με πιο διαδεδομένο το γνωστό κάθισμα με το ξύλινο σκελετό και το καραβόπανο.

ΣΕΚΡΕΤΕΡ = · Είναι ένα έπιπλο για γράψιμο με στοιχεία άλλων επίπλων (κομό,γραφείο,σιφονιέρα,’cabinet’),που μοιάζει με όρθιο κομψό ντουλάπι και χωρίζεται σε τρία τμήματα.Στο πάνω μέρος υπάρχει ένα συρτάρι,το μεσαίο τμήμα ανοίγει ανακλινόμενο-δημιουργώντας ένα επίπεδο γραφείου συνήθως επενδυμένο με δέρμα,όπου υπάρχουν και συρταράκια- ενώ στο κάτω μέρος, μια σειρά απο συρτάρια καλύπτεται πίσω απο πορτάκια. · Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Γαλλία τον 18ο αι.επί Λουδοβίκου 15ου όπου ήταν της μόδας τα περίπλοκα και μετασχηματισμένα έπιπλα πολλαπλών χρήσεων. · Επί Λουδιβίκου 16ου ήταν κυρίως γυναικείο έπιπλο,στολισμένο με μαρκετερί,λάκες και μπρούτζινες διακοσμήσεις που ανέδειξαν τα σεκρετέρ της εποχής σε έργα τέχνης, όπως αυτό της Μαρίας Αντουανέτας, διακοσμημένο με πορσελάνη Σεβρών). · Σήμερα, πέρα απο τα αυθεντικά, παλιά,γαλλικά σεκρετέρ, που αποτελούν συλλεκτικά κομμάτια, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει οποιοδήποτε κομψό γραφειάκι,κυρίως με ανακλινόμενο επίπεδο και συρταράκια, ή με κυλινδρικό σκέπασμα(roll-top), έστω και αν αυτά δεν ανταποκρίνονται στο αρχικό πρότυπο του γραφείου-ντουλαπιού.

ΣΕΡΒ = · Οι πορσελάνες που παράγονται εδώ και διακόσια χρόναι στη γαλλική πολη Sevres, θεωρούνται απο τις καλύτερες του κόσμου για την ποιότητα, τα σχέδια και την ιδιαιτερότητα των χρωμάτων τους. · Ξεκινώντας απο ένα μικρό εργοστάσιο πορσελάνης στη Βανσέν δυο πρώην εργάτες κατόρθωσαν, επιχορηγούμενοι απο τον Λουδοβίκο 15ο , να ιδρύσουν το 1756 στις Sevres τη ‘βασιλική Βιομηχανία Πορσελάνης’.Η διακοπή της παραγωγής Meissen στη Γερμανία εξαιτίας της πρωσικής κατοχής και η εύνοια της Μαντάμ ντε Πομπαντούρ, πρόσφεραν στην παραγωγή των Σεβρών το μονοπώλιο διαφόρων τεχνικών και παγκόσμια αίγλη. · Σερβίτσια φαγητού και τσαγιού, βάζα, αγαλματάκια, μπομπονιέρες και ρολόγια, συνθέτουν την πλούσια παραγωγή των Σεβρών αρχικά σε στύλ ροκοκό και αργότερα νεοκλασικόΧαρακτηριστικά είναι τα χρώματά τους όπως το ρόζ ‘Πομπαντούρ’, το σκούρο gros bleu, το αστραφτερό blue royal, το ζεστο κίτρινο jaune jonquille, καθώς και οι γυαλιστερές επισμαλτώσεις πάνω σε φύλλο χρυσού ή ασημικού. · Σήμερα οι πορσελάνες Sevres του 18ου αι. φέρουν τη σφραγίδα του εργοστασίου και αποτελούν πραγματικά μουσειακά κομμάτια. Όμως, πολλά κομμάτια κυκλοφορούν σε αναρίθμητες αντιγραφές άλλων γαλλικών εργοστασίων, που συχνά πλαστογραφούσαν ακόμα και την υπογραφή των Sevres.Μόνο ένας έμπειρος ειδικός μπορεί να αποφανθεί για τη γνησιότητα των κομματιών τους.

ΣΕΡΒΑΝΤΑ = · Είναι ένα μικρό,ξύλινο βοηθητικό τραπέζι που αποτελείται απο δύο ή περισσότερα επίπεδα,το ένα πάνω απο το άλλο. · Πήρε την ονομασία του απο τη γαλλική λέξη servante που σημαίνει υπηρέτρια.Με τον όρο αυτό ονομάστηκαν το 18οαι.τα βοηθητικά τραπέζια σερβιρίσματος που υπήρχαν κοντά στο κύριο τραπέζι φαγητού.Στην Αγγλία,αντίστοιχα,τα βοηθητικά τραπέζια ονομάστηκαν «βουβοί υπηρέτες». · Στις μέρες μας, αυθεντικές.ξύλινες σερβάντες μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε σημείο των χώρων υποδοχής διακοσμημένες με ασημικά,κρύσταλλα ή πορσελάνες, έχοντας χάσει τον αρχικό τους ρόλο.Στη θέση τους ,δίπλα στο τραπέζι φαγητού,σήμερα, χρησιμοποιούνται συνήθως καροτσάκια (tables-roulantes) απο διάφορα υλικά,που θυμίζουν σερβάντα με ρόδες.

ΣΙΦΟΝΙΕΡΑ = · Είναι ένα μικρό,ξύλινο βοηθητικό τραπέζι που αποτελείται απο δύο ή περισσότερα επίπεδα,το ένα πάνω απο το άλλο. · Πήρε την ονομασία του απο τη γαλλική λέξη servante που σημαίνει υπηρέτρια.Με τον όρο αυτό ονομάστηκαν το 18οαι.τα βοηθητικά τραπέζια σερβιρίσματος που υπήρχαν κοντά στο κύριο τραπέζι φαγητού.Στην Αγγλία,αντίστοιχα,τα βοηθητικά τραπέζια ονομάστηκαν "βουβοί υπηρέτες". · Στις μέρες μας, αυθεντικές.ξύλινες σερβάντες μπορούν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε σημείο των χώρων υποδοχής διακοσμημένες με ασημικά,κρύσταλλα ή πορσελάνες, έχοντας χάσει τον αρχικό τους ρόλο.Στη θέση τους ,δίπλα στο τραπέζι φαγητού,σήμερα, χρησιμοποιούνται συνήθως καροτσάκια (tables-roulantes) απο διάφορα υλικά,που θυμίζουν σερβάντα με ρόδες.

ΣΚΑΜΠΟ = · Είναι ένα μικρό κάθισμα,χωρίς μπράτσα,με τρία ή τέσσερα πόδια ή μερικές φορές, με δυό επίπεδα,με τη μορφή μικρής σκαλίτσας. · Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν εσκαμπό που συχνά έκλειναν διπλώνοντας.Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι τα τοποθετούσαν μπροστά στα ψηλά καθίσματα ή στα κρεβάτια και τότε είχαν συχνά δυο σκαλοπάτια.Κατά το Μεσαίωνα αποτελούσαν σημαντικό στοιχείο επίπλωσης, ενώ το 16ο αι.επικράτησαν τα τριγωνικά εσκαμπό. · Στις μέρες μας τα σκαμπό,όπως συνηθίζονται να λέγονται εκ παραφθοράς της λέξης εσκαμπό, είναι πολύ διαδεδομένα στη σύγχρονη επίπλωση. Μάλιστα η καθιέρωση του πάσο μεταξύ κουζίνας και καθιστικού ή η κατασκευή πάγκου-μπαρ επιβάλλουν τη χρήση ψηλών εσκαμπό. Στην αγορά μπορεί να τα βρει κανείς σε μεγάλη ποικιλία σχεδίων και υλικών απο ξύλο ή μέταλλο, με επένδυση απο ύφασμα ή δέρμα,με ή χωρίς πλάτη.

ΣΚΡΙΝΙΟ = · Είναι η κειμηλιοθήκη, δηλαδή οποιοδήποτε κουτί,μπαουλάκι ή έπιπλο οπου φυλάσσονται πολύτιμα ή εύθραστα αντικείμενα,κοσμήματα ή ενθύμια.Έχει,συνήθως, τη μορφή μικρού ντουλαπιού που στηρίζεται πάνω σε ψηλά πόδια ενώ εσωτερικά χωρίζεται σε πολλές εσωτερικές θήκες και συρταράκια. · Στην αρχαία Ελλάδα και στη συνέχεια στη Ρώμη, οπότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε και ο όρος scrinium, υπήρχαν μικρά μπαούλα όπου φύλαγαν τα κοσμήματα.Μετά την αναγέννηση και μέχρι τον 18ο αι. μετατρέπεται σε πραγματικό έπιπλο απο ξύλο με περίτεχνη διακόσμηση.Απο τον 19Ο αι.και μετά οι κοσμηματοθήκες περιορίζονται στη μορφή μικρής κασετίνας. · Σήμερα ο όρος σκρίνιο χρησιμοποιείται απο άγνοια για να χαρακτηρίσει οποιοδήποτε έπιπλο όπου φυλάσσονται πορσελάνες.κρύσταλα,βιτρίνες ή ακόμα και σύνθετες κατασκευές. Αυτό είναι εντελώς αυθαίρετο, καθόσον πραγματικά σκρίνια δύσκολα βρίσκει πλέον κανείς και συνήθως πρόκειται για αυθεντικές αντίκες σημαντικής αξίας.

ΣΤΟΥΚΟ = · Stucco ονομάζεται η τεχνική βαφής που προσδίδει στις σοβατισμένες επιφάνειες μεγάλη ποικιλία τόνων ενός χρώματος, όμοια με εκείνη του μαρμάρου. · Κατά την αρχαιότητα, συνήθιζαν να διακοσμούν τους τοίχους των αριστοκρατικών κατοικιών και των ναών με οικονομικά αλλά πολύ εντυπωσιακά υλικά, όπως διάφορες χρωματιστές πάστες.Με το πέρασμα των αιώνων, όμως, οι τεχνικές αυτές εξελίχθηκαν, για να φτάσουν -το 16ο αι- στο απόγειο της λάμψης τους, με τα περίφημα ζωγραφιστά μάρμαρα στα κτίσματα του Ιταλού αρχιτέκτονα Παλάντιο.Κατά τον 18ο αι.,με την επικράτηση του μπαρόκ, το στούκο κυριάρχησε σε όλη την Ευρώπη. · Σήμερα η χρήση του στούκο φθάνει τα όρια της υπερβολής. Συγκεκριμένα, υπάρχουν προϊόντα τόσο για εξωτερικούς τοίχους (με βάση φυσικά υλικά), όσο και για τις εσωτερικές επιφάνειες ενός σπιτιού (με βάση συνθετικές και ακρυλικές ρητίνες). Ωστόσο, η τελική μορφή και τα νερά που θα σχηματιστούν,εξαρτώνται όχι μόνο απο το προϊόν που θα χρησιμοποιηθεί, αλλά και απο τον τεχνίτη που θα το εφαρμόσει και τη μέθοδο που θα ακολουθήσει (με σπάτουλα,φυσικό σφουγγάρι,πανί κτλ).Επίσης, υπάρχουν κάποιες ποικιλίες στούκο, απόλυτα αδιάβροχες, που προσφέρονται ιδιαίτερα για λουτρά και W.C. ξένων.

ΤΑΜΠΟΥΡΕ = · Ονομάζονται τα χαμηλά σκαμνιά, με επιφάνεια επενδυμένη με ύφασμα σε διάφορα σχήματα (οβάλ,στρογγυλή,τετράγωνη κ.λ) που χρησιμεύουν σαν κάθισμα ή για να ακουμπούν τα πόδια μπροστά σε μια πολυθρόνα.Ξεχωριστή κατηγορία αποτελούν τα ταμπουρέ του πιάνου που είναι κυκλικά σκαμνιά με ύψος μεταβαλλόμενο, χάρη στο βιδωτό, περιστρεφόμενο κάθισμά τους. · Στη Γαλλία, κατά το Μεσσαίωνα, εμφανίστηκαν μικρά έπιπλα σε σχήμα ταμπουρλού (tambour), απο το οποίο πήραν το όνομά τους και χρησίμευαν-κυρίως-σαν σκαλοπατάκια..Το 16ο αι. χρησιμοποιούνταν σαν καθίσματα,ενώ το 17ο αι. επί Λουδοβίκου 14ου, αποκτούν μεγάλη σημασία στην επίπλωση των χώρων του παλατιού.Υπήρξε τιμητικό κάθισμα επί Λουδοβίκου 16ου,όπου καθόντουσαν οι επίλεκτοι της αυλής ενώ ο ρόλος αυτός χάθηκε με τη Γαλλική Επανάσταση. · Τα τελευταία χρόνια, τα ταμπουρέ έχουν επιστρέψει δυναμικά στην επίπλωση του σπιτιού σαν ‘υποπόδια’ ή σαν συμπληρωματικά στοιχεία της σύγχρονης διακόσμησης, με επένδυση σε έντονα υφάσματα κυρίως καπιτονέ.

ΤΑΠΙΣΕΡΙ = · Είναι ένα χειροποίητο χαλί τοίχου, χωρίς πέλος, με κεντημένες ή υφασμάτινες παραστάσεις όμοιες με ζωγραφικό πίνακα. · Προέρχεται απο την Ανατολή, κυρίως απο την Αίγυπτο, την Περσία και τη Συρία.Στην Ευρώπη ήρθαν το Μεσσαίωνα και γρήγορα έγιναν βασικά διακοσμητικά έργα των παλατιών στη Γαλλία, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Ισπανία κ.α.Απο τον 18ο αι. και μετά, όμως, η τέχνη των ταπισερί άρχισε να εγκαταλείπεται. · Μια παλιά αυθεντική ταπισερί είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης, δυσεύρετο και πανάκριβο, ανάλογα με την προέλευση, την ηλικία, τις διαστάσεις της κτλ.Μπορεί να αποτελέσει ένα θαυμάσιο διακοσμητικό στοιχείο οποιουδήποτε χώρου υποδοχής ή και υπνοδωματίου, αρκεί να προφυλάσσεται απο υγρασία, άμεση έκθεση στον ήλιο και φυσικά απο το σκόρο.

ΤΙΟΥΝΤΟΡ = · Το στύλ τιούντορ αυτό αναπτύχθηκε στην Αγγλία, κατά τη βασιλεία της ομώνυμης δυναστείας ( 1485-1603 ),όπου μετά το τέλος του πολέμου των Ρόδων ( 1485 ), σηματοδότησε την αρχή μιας εποχής όπου επικρατούσε η ειρήνη και η ασφάλεια και επέτρεψε στους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το σπίτι τους όχι πλέον σαν φρούριο, αλλά σαν ένα χώρο οικείο, ο οποίος απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα και διακόσμηση. · Τα σπίτια αποκτούν 2ο όροφο καθώς ξύλινα δοκάρια και ροζέτες διακοσμούν τις οροφές. Οι τοίχοι επενδύονται με ξύλο και ύφασμα ή διακοσμούνται με έντονα σχέδια με στένσιλ. Τεράστια πέτρινα τζάκια δεσπόζουν στους μεγάλους χώρους, όπου πόρτες και παράθυρα είναι γυμνά, μια και οι κουρτίνες πρωτοεμφανίζονται κατά το 16ο αι.Αντίθετα, βαριά υφάσματα καλύπτουν τα τραπέζια και κυρίως τα ψηλά, σκαλιστά, ξύλινα κρεβάτια με ουρανό, της εποχής Τιούντορ,αποτελούν και το στοιχειώδη προσωπικό χώρο των ανθρώπων της εποχής. · Το στιλ Τιούντορ έφερε στην αναγεννησιακή κατοικία πολλούς νεωτερισμούς, που αναβιώνουν μέχρι και σήμερα. Οι βαριές κασέλες, όπου φύλαγαν τα παπλώματα, τα κρεβάτια με τον ξύλινο, σκαλιστό ουρανό και τα βαριά υφάσματα με οικόσημα, στέμματα και λιοντάρια, αντιγράφονται στις σύγχρονες μεγαλοαστικές κατοικίες, δυστυχώς όχι πάντα με επιτυχία, μια και πρόκειται για κομμάτια βαριά, που απαιτούν άριστη κατεργασία και τεράστιους χώρους. Αντίθετα, τα λιτά, μεταλλικά πολύφωτα της εποχής έχουν επιβληθεί στη σύγχρονη διακόσμηση.

Τιφανι, λάμπα
ΤΙΦΑΝΙ = · Ονομάζονται τα γυάλινα βάζα και φωτιστικά σε στύλ art nouveau, παραγωγής του ομώνυμου αμερικάνικου εργαστηρίου, στα τέλη του περασμένου αιώνα. · Ο Louis Comfort Tiffany, γοητευμένος απο τις ανεξάντλητες δυνατότητες σχεδιασμού που παρείχε στην τεχνική του γυαλικού το ευρωπαϊκό κίνημα της art nouveau, ίδρυσε το 1892, στη Νέα Υόρκη, το δικό του εργαστήριο. · Στην πλούσια παραγωγή του εργοστηρίου Tiffany, ανήκουν τα περίφημα, χειροποίητα, γυάλινα αντικείμενα της σειράς Favrile.Έχουν ιριδίζουσα επιφάνεια, είναι πολύ λεπτά και ελαφρά, ενώ άλλες σειρές αντικειμένων με χρυσές αντάυγιες, έχουν δημιουργηθεί αναμειγνύοντας το γυαλί με χλωρίδιο του χρυσού.Οι επιτραπέζιες λάμπες έχουν μπρούντζινη βάση, συνήθως με μορφή γυναίκας ή κορμού δέντρου και αμπαζούρ είτε απο μονοκόμματο γυαλί, είτε απο μικρά πολύχρωμα γυαλάκια, σαν βιτρό. · Σήμερα, τα αυθεντικά κομμάτια Tiffany έχουν πάντα χαραγμένη την ονομασία ή τα αρχικά του εργαστηρίου, είναι δυσεύρετα και η τιμή τους φθάνει, συχνά, σε αστρονομικά ποσά.Τα χαρακτηριστικά, όμως, πολύχρωμα αμπαζούρ κυκλοφορούν σε πλήθος απομιμήσεων, χωρίς να αντιγράφουν, συνήθως, την ποιότητα του γυαλιού και τη φινέτσα κατασκευής των πρωτότυπων.

ΤΣΙΠΕΝΤΕΪΛ = · Το στύλ Τσιπεντέιλ πήρε την ονομασία του απο τον διάσημο ’γγλο επιπλοποιό Thomas Chippendale ( 1718-1779 ), ιδιοκτήτη ενός μεγάλου εργοστασίου στην Αγγλία.Μάλιστα το 1754 κυκλοφόρησε ο κατάλογος The gentleman and Cabinet Maker’s Director, όπου υπήρχαν συγκεντρωμένα όλα τα σχέδια επίπλων που δημιούργησε ο ίδιος και οι βοηθοί του και τα οποία ακολούθως αντέγραψαν πολλοί σύγχρονοι, αλλά και μεταγενέστεροι επιπλοποιοί, σε όλο τον κόσμο. · Το στιλ Τσιπεντέιλ συγκεντρώνει χαρακτηριστικά νεογοτθικά, νεοκλασικά και γαλλικού Ροκοκό, δημιουργώντας φόρμες με σαφή επίδραση της ανατολίτικης τέχνης.Συγκεκριμένα, τα έπιπλα ακολουθούν τις γραμμές γοτθικών αψίδων, ενώ βιτρίνες και κρεβάτια καταλήγουν σε σχήμα παγόδας. Συγχρόνως, ξύλινα κολονάκια, που μιμούνται το μπαμπού, κινέζικες λάκες και επίχρυσοι φτερωτοί δράκοι, χαρίζουν έντονο ξωτικό χαρακτήρα στα περισσότερα αγγλικά έπιπλα αυτής της περιόδου. · Σήμερα τα αυθεντικά έπιπλα Τσιπεντέιλ ανήκουν πλέον σε μουσεία και μεγάλες ιδιωτικές συλλογές.Ωστόσο, τη δεκαετία του ’80, με τη γενικότερη αναβίωση των κινέζικων επίπλων στις ευρωπαϊκές αγορές, κυκλοφόρησαν ευρύτατα έπιπλα σε στύλ Τσιπεντέιλ, κυρίως καρέκλες και τραπεζάκια, με τη χαρακτηριστική, διάτρητη, ξύλινη πλάτη.Επίσης, πολύ δημοφιλείς είναι οι βιβλιοθήκες και οι βιτρίνες που αντιγράφουν τις δημιουργίες των Άγγλων επιπλοποιών του 18ου αι.

ΦΑΓΙΑΝΣ = · Ονομάζονται τα κεραμικά αντικείμενα που κατασκευάζονται απο πορώδη, υδροπερατή αργιλική πάστα, με επικάλυψη σμάλτου.Η ονομασία προήλθε είτε απο την ιταλική πόλη Faenza, είτε απο τη γαλλική Fayence, περιοχές και οι δυο πλούσιας καταγωγής κεραμικών. · Η φαγιάνς έχει τη λευκότητα και τη λάμψη της πορσελάνης, αλλά όχι και τη διαύγειά της.Αντίθετα με τη πορσελάνη, η μάζα της είναι υδροπερατή και μόνο η επικάλυψη με σμάλτο αδιαβροχοποιεί τα αντικείμενα και επιτρέπει τη διακόσμησή τους με χρώματα.Έτσι αν η επιφάνεια του σμάλτου χτυπηθεί, ξεφλουδίζει, οπότε το σκεύος χάνει τη στεγανότητά του. · Απο φαγιάνς κατασκευάζονται διακοσμητικά αντικείμενα, σερβίτσια φαγητού ή τσαγιού, αλλά και πλακάκια, καθώς και, παλιότερα, είδη υγιεινής.Σήμερα, τα σκεύη απο φαγιάνς είναι πολύ διαδεδομένα, σε μεγάλη ποικιλία διακόσμησης και σε χαμηλές τιμές.

ΦΕΡ ΦΟΡΖΕ = · Ο σίδηρος, υλικό που με τη χρήση του επηρέασε άμεσα την εξέλιξη του ανθρώπου, χρησιμοποιήθηκε αρχικά για σκεύη και όπλα.Κατά τον 6ο αι.,όμως, με το πέρασμα των Αράβων στην Ευρώπη, γεννήθηκε η ευρωπαϊκή τέχνη του σιδήρου,που άκμασε ιδιαίτερα κατά τον 18ο αι. και αργότερα,με την art deco,στις αρχές του αιώνα μας.Τότε, λοιπόν, τα έπιπλα fer forge έγιναν πολύ δημοφιλή στις δεκαετίες του ΄50 και ΄60, σαν έπιπλα κήπου, οπότε επικράτησε και η γαλλική ονομασία τους στη χώρα μας. · Σφυρηλάτηση των μετάλλων είναι η εν θερμώ ή εν ψυχρώ κατεργασία τους με το χτύπημα σφύρας, εργασία επίμονη και αργή, όταν πρόκειται για χειροποίητα αντικείμενα.Σε βιομηχανικό επίπεδο,βεβαίως, η σφύρα αντικαθίσταται απο πιεστήρια, που επιταχύνουν την παραγωγή και μειώνουν το κόστος. · Σήμερα ο όρος fer forge έχει επικρατήσει και χρησιμοποιείται ακόμα και όταν η κατεργασία του μετάλλου γίνεται με άλλες τεχνικές.Μεταλλικά έπιπλα και αντικείμενα είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στη σύγχρονη διακόσμηση, με τη μορφή φυσικού σίδερου, αντίθετα με το βαφτό των περασμένων δεκαετιών, με τεχνητή οξείδωση,γυαλισμένα(brosse) κ.α.

ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΝΟ = · Με αυτόν τον όρο χαρακτηρίζονται τα έπιπλα του 16ου αι., που κατασκευάστηκαν στην περιοχή της Τοσκάνης, στην Ιταλία. Το απολυταρχικό καθεστώς του οίκου των Μεδίκων εμπνέει μεγαλοπρέπεια και βασιλική κομψότητα στη διακόσμηση των χώρων, όπως και σε όλες τις εκδηλώσεις τέχνης της εποχής. · Τα φλωρεντιανά έπιπλα είναι, συνήθως, καρυδένια και στολίζονται, κυρίως, με πλούσιες ανάγλυφες, ξύλινες παραστάσεις. Το βερνίκι είναι σκούρο και οι επίχρυσες διακοσμήσεις ελάχιστες.Έτσι, σκαλιστές ξύλινες επενδύσεις καλύπτουν τους τοίχους και περίτεχνα ξυλόγλυπτα κοσμούν ντιβανοκασέλες, ντουλάπες και ερμάρια, που υπάρχουν σε κάθε χώρο.Ο μπουφές δε, γίνεται έπιπλο ιδιαίτερα δημοφιλές, ενώ για πρώτη φορά εμφανίζονται οι πολυθρόνες. Είναι μεγαλοπρεπές αλλά άβολες, με επένδυση απο δέρμα ή βαρύτιμα υφάσματα.. · Το φλωρεντιανό στύλ θεωρείται αρκετά βαρύ για μια σύγχρονη κατοικία.Τα καθίσματα δεν είναι αναπαυτικά, ενώ η κατασκευή τους, απο καλλιτέχνες ξυλογλύπτες, ανεβάζει το κόστος τους σε δυσπρόσιτα ύψη. Ωστόσο, πρόκειται για αληθινά έργα τέχνης και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται.

ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑ = · Η Ιταλίδα αρχιτέκτονας Gae Aulenti (γενν.1927), έχει κάνει τη μελέτη για ένα πλήθος κτισμάτων, κυρίως κατοικίες και σχολεία, αλλά και κήπους, χρησιμοποιώντας εμφανή δομικά υλικά ( ξύλο,τούβλα κ.α).Ταξιδεύοντας σε όλον τον κόσμο, σχεδίασε έπιπλα που γνώρισαν διεθνή αναγνώριση. · Συνεργάστηκε το 1967 με την εταιρεία κατασκευής φωτιστικών του Elio Martinelli.Ξεκίνώντας απο μια παλιά επιτραπέζια λάμπα, που είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο Martinelli, δημιούργησε ένα φωτιστικό απο βαμμένο μέταλλο, χάλυβα και ακρυλικό.Χάρη στην παράξενη φόρμα της, ονομάστηκε ‘Νυχτερίδα’ και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία. · Παρόλο που η Aulenti αρχικά είχε αρχικά επιλέξει ένα σκούρο καφέ χρώμα για τη μεταλλική βάση του φωτιστικού, ο Martinelli, έκρινε οτι της ταίριαζε καλύτερα το λευκό. Σήμερα, παράγεται πάντα απο τη Martinelli Luce και στους δυο χρωματισμούς, παρόλο που το σύγχρονο design προτιμάει τις λιγότερο ογκώδεις, μινιμαλιστικές φόρμες στα φωτιστικά. ’λλωστε, η «Νυχτερίδα» έχει ήδη ενταχθεί στη συλλογή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης.

ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ GIO PONTI = · Ο Ιταλός αρχιτέκτονας Gio Ponti ( 1881-1979), υπήρξε ένα απο τα πιο δημιουργικά και πολυσύνθετα πνεύματα του αιώνα μας. Κατασκεύασε κτίρια σε όλο τον κόσμο, ουρανοξύστες ( πασίγνωστο το κτίριο της Pirelli στο Μιλάνο), κατοικίες, ακόμα και ένα μοναστήρι.Σχεδίασε έπιπλα και φωτιστικά, μαχαιροπίρουνα και σερβίτσια, μπαταρίες λουτρού και καφετέριες.Έκανε σκηνικά για τη Σκάλα του Μιλάνου και υπήρξε εκδότης των έγκυρων περιοδικών Domus και Stile. · Το 1932 ο Gio Ponti δημιούργησε την επιδαπέδια αυτή λάμπα, σαν παραλλαγή του κρεμαστού φωτιστικού που είχε σχεδιάσει με τα ίδια υλικά και παρόμοια γραμμή ένα χρόνο πριν.Έχει βάση απο χρωμιωμένο μέταλλο, όπου στο πάνω μέρος στερεώνονται επάλληλοι δίσκοι απο πυρίμαχο γυαλί διάφανο ή αμμοβολισμένο και λάμπα αλογόνου. · Σήμερα, 60 χρόνια μέτα το σχεδιασμό της, η λάμπα εξακολουθεί να παράγεται απο την Fontana Arte του Μιλάνου και στις δυο εκδοχές της, κρεμαστή και επιδαπέδια.Χάρη στη λιτή πλαστικότητα των γραμμών της και την ορθολογιστική χρήση των υλικών, εκφράζει τη διαχρονικότητα των έργων του Ponti, συνήθιζε να αυτοχαρακτηρίζεται σαν ‘Ένας καλλιτέχνης που βρέθηκε ανάμεσα στους αρχιτέκτονες’.

Πηγή: www.houselife.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γιατί και η δική σας άποψη μετράει!

wibiya widget

Hand Art Eveline

Hand Art Eveline
Χειροποίητα κοσμήματα, προσκλητήρια βάπτισης , γάμου, παιδικοί πίνακες

Home Design, επιπλα, διακοσμηση, feng shui & συμβουλες για ενα ομορφο οικολογικο σπιτι!

RealShop

RealShop
έξυπνα gadgets με στυλ & φαντασία, για την κουζίνα.... κάντε κλικ στην εικόνα

Για περισσοτερες ιδεες και λυσεις

Για περισσοτερες ιδεες και λυσεις
Κάντε κλικ στην εικόνα

Προσφορες εως και 50%

Προσφορες εως και 50%
Κάντε κλικ στην εικόνα

Συνολικες προβολες σελιδας